تبليغاتX
اسب وحشی
 ...


ویار مرگ دارد
                       وقتی
                       غرق در اندوهی
                       -در زخم های تن-
                                                     برهنه می شود...

نوشته شده در چهارشنبه سی ام اردیبهشت 1388

نه مرده تب می کند
و نه من مرده ی تقلبم اصلا
دارد حوصله ام سر می رود از خودم
ملال آور است که مدام مواظب خودمان باشیم!
-مثل کارگران تمام وقت-
کلافه ام حالا
نمی دانم از سکوت تو بترسم یا
جد اندر جد دیوانه ام!

بهارنوشت: وقتی قرار است شعری نیاید خب نمی آید... کاش فقط دلیل این پرت نوشتن هایم را بدانم.

نوشته شده در یکشنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1388 |

مانده ام...
تا آخر شاهنامه را بخوانم
                                     که این قصه لیلی و مجنون
                                          مرا مجنون خواهد کرد
                                                             و تو را
                                                                          لیلی!
نوشته شده در شنبه بیست و ششم اردیبهشت 1388

خوابیدم که خوابت بیاید
نیامد...
خاطرت آمد و من فرو رفتم در خود
و چیزی مثل بهمن!
در من آوار شد
سخت است رو به دیوار باز شود پلکها، رو به شب
سخت است سخت...

نوشته شده در شنبه بیست و ششم اردیبهشت 1388

همه چيز
درست می شود
بزرگ می شویم...
                           و ديوار چين
                                               بين دست هايمان
                                                                        بالا می آيد!
نوشته شده در جمعه بیست و پنجم اردیبهشت 1388

آنقدر می چرخد دور سرم
که ایبوبروفن
راه، گم می کند
-میان اینهمه درد-
عاقبت
خطی، در پیشانی نوشت
کار دستم می دهد!
نوشته شده در جمعه بیست و پنجم اردیبهشت 1388